Ескі өлең


Қалай шебер жасаған көркіңді Аллам?

Тілді байлап, көзді арбап, еркіңді алған.

Сендік жүрек, білмеймін, қандай күйде,

Мендік жүрек шаршады солқылдаудан.

 

Көрмегендей боламын, көріп тұрып,

Келмегендей боламын, келіп тұрып.

Тағдыр маған не сабақ өтпек болды

Жолым түспес адаммен жолықтырып?

 

Саған да оңай тимеді-ау, бұл кідіріс.

Болмаса да, күнде дау, қырғын, ұрыс.

Сертті дос та сырт берсе, сен ғана емес,

Туғаны да басыма мұңды бір іс.

 

Үнсіз күндер өтуде, тылсым мұңмен.

Көкірегіме үнсіз бір дүрсіл кірген.

Түрсіз гүлдер секілді ыдыстағы

Терезеге телміріп, күрсіндім мен.

 

Үнсіз ауа, кірсіз көк, мінсіз қала,

Жүрегіме сыр айтар шын сыздаған.

Тарыдайын шашылған тағдырмыз ғой

Тоғысармыз бір күні үнсіз ғана.

 

мамыр, 2009

2 responses to this post.

  1. күштііііііііііі өлең!

    Жауап беру

  2. Керемет! Сөз жоқ! Жаттап алып, жылап тырып оқуға болады екен. Маладес, братан!!!

    Жауап беру

Пікір қалдыру

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Өзгерту )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Өзгерту )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Өзгерту )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Өзгерту )

Connecting to %s

%d bloggers like this: