Антипаралеллизм


Сүйегімді сүйретіп, ауыруым асқынып,
Ауырлайды кірпігім, жанарыма жас тұнып.
Құрғата алмас сәулемен,
мөлдір шықтар мұңданса,
Тоңазыған денемді жылытқанмен Күн қанша…

Көк күмбезде керіліп, бар ыстығын шашады,
Терлетеді төбемді тесіп өтіп шашағы.
Өртенердей қызса да көк пен жердің арасы,
Жетпес күннің жасымды суалтуға шамасы.

… Аспан түйді қабағын.
Бүгін күндей күлемін.
Арман айтып жанарым, елжірейді жүрегім.
Кенет жасын келді де, бұлттың жасын шықты ұрлап,
Үсті басым малмандай тек жанарым құп-құрғақ.

One response to this post.

  1. Posted by Табиғат on 2011/04/29 at 10:56

    Жақсы екен.

    Жауап беру

Пікір қалдыру

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Өзгерту )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Өзгерту )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Өзгерту )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Өзгерту )

Connecting to %s

%d bloggers like this: