***

                                    Түсіріп еске таңды ізгі,                                     Өзенді, көлді жалбызды,                                     Әйнекке түскен ай-сәуле,                                      Қолыма қалам алғызды.                                               (Әлібек Шегебай) Маңымнан кетпейтін мұңыма беріспей, Басымнан айналған бақпен де келіспей. Құлазып жүргенде қызығымды оралттың, Сап-сары бақтағы қып-қызыл жемістей. Көзіңе түйіскен көзіммен от басып, Сезімді сөздерге сеніммен тоқтасып, Қиялыңа ілесіп қиялым көкке ұшып, Көкірек арнадан көңілім кетті асып. Түсімді биледің, өңімді [...]

Continue reading »