Өкініш пен қуанышқа қарай, осы шамалас талқы-таластар біздің заманымызда да боп тұрады. Өкінішке қарай дейтініміз, өзінің әрекетіндегі, өзінің бойындағы, өзінің ойындағы жамандықтарды Жаратқаннан көріп, ақталуға тырысатын адамдардың баршылық екені. Қуанышқа балайтынымыз, олардың, әйтеуір, құдайға үзілді кесілді қарсы шықпай, Төлен ағамның бір кейіпкері секілді оған соғыс ашқысы келетін есерсоқ ойдан аулақ жүргені. Алланың барлығын және оған біздің ғұмырымыздың тәуелді екенін сезінген адам түбі бір дұрыс ойға келер деген дәме.

Әңгіме, Әліберттен шықты ғой. Расында, жақсылық пен жамандық аталатын екі ұғымның бітпес дауы ешқашан тоқтамастай көрінеді. Менің жақсы дегенім – саған жаман. Сенің ұнатқаның – маған жексұрын. Сен жамандықтан жақсылық туады дейсің. Ол айтады, адам жамандықтан толық бас тартуға қауқарсыз деп. Сөйте-сөйте, жамандық та өзіндік бір сүйкімге ие болып, арамыздан ошарыла орын беретіндей қажеттілікке айналып кетіп жатады. Ақыр аяғы, Эйнштейннің ұстазының ізімен «ол да құдайдың жаратқан бір ұғымы» деп ұрандап, одан бас тарта алмай қаларлық сорлылыққа ұшыраймыз. Ненің жақсы, ненің жаман екенін адам ақылы толық ажыратып біле алар ма? Адам қиялы күй талғамай шаба беретін қазіргі қоғамда шатаспастыққа шара қайсы? Өзгені былай қойғанда, елді мінеп өзеуреп отырған өзіміз де сол қоғамды құраушы бір бөлшек қана болып, жақсы-жаманды ажыратарлық қауқар таба алмай қауқайып жүрген жоқпыз ба? Былайша айтқанда, Абайдың «жақсы менен жаманды айырмадың» дейтіні ХІХ ғасырдағы тобықтының ғана жайы емес.

Кеше жаман журналист боп ұйықтап, бүгін Гаррик ағам сияқты философ боп оянған жайым жоқ. «Ойшылдықтың» түп негізі Эйништейн де емес, сол баяғы таксиші ағайдың ақылгөйлігінен басталды ғой. Жер-жаһанға жамандық толып бара жатыр екен. Басшы-қосшы, сауда-саттық, дос-жаран, көрші-қолаң, қора-қопсы, ауыл-аймақ, көр-жер түгел жамандықтың шеңгелінен аман қалмапты. Мұндай «лас тірлікте» жақсы болып өмір сүру мүмкін емес көрінеді. Ағамыздікі түсінікті. Өз жамандығыңды ақтаудың ұтымды тәсілі. «Алтын көрсе, періште жолдан таяды» деген мақалға Абай Құнанбаев: «Періштеден садаға кеткір-ай! Періште алтынды не қылсын, өзінің көрсеқызар, сұмдығын қостағалы айтқаны» деп ренжімейтін бе еді? Қазіргі абыздармен салыстырғанда, «алтын көрсе періште жолдан таядыны» айтқан адам ақылды екен. Қазіргі абыздар өзінің көрсеқызарлығын қостау үшін не айтпайды дейсіз.

Жә, «кожаң (терің) күшті екен десе, жалаңаш жүріптінің» керін келтірмейін, яғни, өзім ғана түсінетін данышпандығымды қайыра тұрып, бір ақылды кісінің не дегенін жеткізейін.

Құдай бізге кісінің мінін термеуді бұйырыпты. Адам бір әлсіз жаратылыс. Мін терсең, міндетті түрде шығады екен. Жақсылығын іздесең, ол да табылады-мыс. Біздң көз он жақсылықты емес, бір жамандықты көруге маманданыпты. Сондықтан, санамыздағы жақсылықтың үлесінен жамандықтың үлесі көп-дүр.

Құдай бізге не қиыншылық тартсаң да, өзіңнен көруді бұйырыпты. Жалаң ақылмен есептесек – теріс әрекетімізден, сеніммен есептесек – ниет-пейілімізден. Былайша айтқанда, жиылған күнәлардан. Түп негізіне қарасақ, бұл сынақ өмір. Сынақ өмірді сынақсыз қалай сүрмексің? Сынаққа сабыр етпесең, одан үлкеніне жолығасың. Заңдылық осы.

Құдай бізге өз басымызға жауап беруді бұйырыпты. Шенеуніктің құрылыстың жарты ақшасын жымқыруы – сенің кірпішті базардан емес, қожайынынан ұрлап арзадатып сатқан бригадирден алуыңды ақтай алмайды. Ол өз сазайын, сен өз сазайыңды тартасың. Сен пара бере алады екенсің, әкім де пара ала алады. Сен тыйыла алмасаң, ол неге тыйыла алу керек? Сен көршіңнің жайын, туысыңның қамын ойламайтын болсаң, министрдің де сенің қамыңды ойламауға құқығың бар. Оған өкілдікті патша берсе, саған туысты, көршіні тәңір қосты. Әйеліңді билей алмай отырып, елдің басшысына менің де, оның да, олардың да, іштің де, сырттың да көңілінен шық деп қай бетіңмен талап қоясың. Өзің жақсы болмасаң, кімге жақсы бола қой деп сөз өткізбексің.

Түптеп келгенде, көр-жерді жамандау – шындық айту емес. Өзгенің жамандығын адам өзі жақсы болғандықтан көрмейді. Пайғамбар сендер бір-бірлеріңді жақсы көрмесеңдер, иман келтірген болып саналмайсыңдар, жұмаққа кірмейсіңдер депті. Абай «адамзаттың бәрін сүй» дегенді соған сүйеніп айтты. Өйткені, Алла адамзатты махаббатпен жаратқан. Енді осыны сезіне тұрып, жаһанда жақсылық қалмады деу – жүрегімде жақсылық қалмады деумен бірдей болар. Эйнштейннің манағы «формуласына» салсақ, жамандық деген нәрсе жоқ, ол – жақсылықтың жоқтығы ғана.

P.S. Айтпақшы, бір топ дос-жар жігіттер «Жақсы» деген сайт ашамыз дегенде, затын көрмесек те, атына қатты қуанған ек. Білім күні іске қосылады екен. Шын мағынасындағы жақсылықтың жаршысы болар деген үмітпен оларға да тілеулестік білдірелік. Бәлкім, блогка лайықталған мына жазбамды түзеп-күзеп сайтқа саламыздеп қала ма J. Өздері жұмысты бастап кеткенге ұқсайды, күн санап жүр екен. Қараңызшы www.jaqsy.kz

Қалай шебер жасаған көркіңді Аллам?

Тілді байлап, көзді арбап, еркіңді алған.

Сендік жүрек, білмеймін, қандай күйде,

Мендік жүрек шаршады солқылдаудан.

Көрмегендей боламын, көріп тұрып,

Келмегендей боламын, келіп тұрып.

Тағдыр маған не сабақ өтпек болды

Жолым түспес адаммен жолықтырып?

Саған да оңай тимеді-ау, бұл кідіріс.

Болмаса да, күнде дау, қырғын, ұрыс.

Сертті дос та сырт берсе, сен ғана емес,

Туғаны да басыма мұңды бір іс.

Үнсіз күндер өтуде, тылсым мұңмен.

Көкірегіме үнсіз бір дүрсіл кірген.

Түрсіз гүлдер секілді ыдыстағы

Терезеге телміріп, күрсіндім мен.

Үнсіз ауа, кірсіз көк, мінсіз қала,

Жүрегіме сыр айтар шын сыздаған.

Тарыдайын шашылған тағдырмыз ғой

Тоғысармыз бір күні үнсіз ғана.

мамыр, 2009

(жалғасы. Басы өткен жазбада)

«Мединеде Пайғам-барымның зиратына барып, дұға қылып жылап тұр едім, Пайғамбарым айтты, оң құлағыма айтты: Ей, қотыр ит, кет, тарат менің дінімді». Пайғамбар (с.ғ.с.) ­­– адам. Жәбірейіл періште емес. Хижраның 10 жылы, миледи 632 жылы қайтыс болған. Тірісінде дінді толық жеткізіп, артындағыларға аманаттап кеткен. Адамзаттың асылы арғы дүниеден қайтып келіп, ауғанстанда жүрген қазақтың құлағына сыбырлапты деген қай қисынға дәлдесеңіз де қиыспайтын әңгіме.

Исматулланың жеке тұлғасы айналасындағы алып-қашпаның бірі – Мәдінің мәселесі. Мынау осыдан 3-4 жыл бұрын интернетке тараған парақша (Ескерту: қисайған әріппен жазылған – сол парақшадағы мәтін. Оның тұсында жақшаның ішінде тік, майлы қаріппен жазылғаны – біздің қоспа).

…………………………………………………………………………………………………………………….

                                     Шындықтан шыққан шындық
немесе
Аспаннан Иса түседі, жерден Мәді
шығады

• Адамзаттың күткен сүйеніші, әзіреті Мәді:

1. Хорасаннан шығады.

2. Пайғамбар әулетінен болады.

3. Түрі арабқа, көзі израйыл ұрпағына ұқсайды.

4. Орта бойлы, денелі.

5. Тістері аппақ.

6. Сақалы қалың.

7. Бетінде меңі бар.

8. Жүріс-тұрысы елден ерек.

9. Сөз саптауы ерекше.

10. Жұмысын 1979 жылы бастайды.

11. Екі рет қамауда болады.

12. Қамауы ұзаққа созылады.

13. Кейбір шәкірттері ол кісі өліп қалды немесе бізді тастап кетті деп,

үміттері үзіліп, жамағаттан ұзақтайды.

14. Еңбекқор.

15. Ілімі – ләдунни болады.

… Осы сияқты тағы да басқа ерекшелейтін сипаттары, белгілері көп.

• Ал ол кісінің жәрдемшісі:

1. Шығыс елінен болады.

2. Сақалы сирек.

3. Сары нәсілді.

4. Ғажамнан, араб емес.

5. Аяғын сылтып басады.

6. Ілімі – ләдунни болады.

7. 1991 жылы ақиқат таңының шапағы ғана көрінеді. Адамзатты қаптаған қараңғылық пердесі жыртылады.

8. 2001 жылы ақиқат таңы атады.

9. 2001 жылы әзіреті Мәдінің ілімі қоғамға кеңінен тарайды.

10. 2010 жылы көптеген елге жайылады.(Діни мәліметтер әдетте хижраша болушы еді, сірә автор мүридтерге түсінікті болу үшін миледиді таңдаса керек)

11. 313 шәкірті болады.

12. Шәкірттерінің қатарында әйел-еркек аралас.

13. Олар бір ата-анадан туғандай бауыр болады.

14. «Мен болмайын – сен бол» деген қағиданы берік ұстанады.

15. Түнімен құлшылық жасап, күндіз арыстандай қайратты, айбынды, алғыр
(шаруаларына берік) болады.

16. Қоғамның түсінбеушілігінен зардап шегеді, сөйте тұра қоғамға риясыз адал
қызмет етеді.

17. Саны аз болғанымен орасан зор күш-қуатқа ие болады.

18. Қарсы болып, қасарысқанның бәрі құрдымға кетеді.(J)

19. Қоғамы оларды жақсы көргенімен қастарына жолай алмайды. Оған екі себеп бар:

– байлығымыздан айрылып қаламыз ба?

– мансабымыздан айрылып қаламыз ба? – деп қауіптенеді.

20. Қоғам тарапынан орынсыз жала жабылады, бірақ тырнақтай зияны тимейді.

21. Көпшілігі жастар болады.

22. Арасындағы қарттар тамаққа салған тұздың мөлшеріндей ғана.

23. Мамандық иелері, жұмыстарына бекем, білікті болады.

24. Әзіреті Мәдіні жеңіске жеткізгенше тыным таппайды.(!)

25. Бүкіл адамзат бағыт-бағдар көрсетуші әзіреті Мәдіні күтіп, үміт артады, ал әзіреті Мәді 313 адамына үміт артады.

26. Пайғамбарлардың арасында пайғамбарымыз артық, үмбеттер арасында
пайғамбарымыздың үмбеті артық, ал оның ішінде әзіреті Мәдінің 313 шәкірті ең абзал адамдар болып саналады. (Бұл қайдан шыққан пәтуа? Пайғамбар (с.ғ.с.) соңғы құтпасында «Адамның адамнан артықшылығы – тақуалығында» демеп пе еді?)

27. Оларға берілген артықшылық бұрынғылардың ешқайсысына, кейінгілердің
ешбіріне берілмейді.

28. Көпшілігінің көзі қысық боп келеді.

29. Тулары көк.(Яғни, Қазақстан дегені ғой?)

30. Ат құлағында ойнаған елдің ұрпағынан.

31. Мауреннаһрден (қос өзеннің арғы жағынан) шығады.

32. Сол кездегі адамзат қоғамының ең ақ көңіл қауымынан болады.

33. Осы күнге дейін миллиондаған құрбандық берген.

34. Патшалары әзіреті Мәдінің ілімін таратуға көмектеседі.

35. Түннің бір мезгілінде олардың тұратын жерлерінен өтсең араның ызыңына
ұқсаған дауыс естіледі.

36. Көп зікір салады, көп жылайды.

37. Олардың айбаты өздерінен үш ай алдын жүреді.

38. Оларды Алла тағала қоғам ішіне жасырған, әркім таба алмайды, нәсіп
болғандар немесе ізденіп тапқандар ғана олармен бірге болады.

39. Үш мың періште оларды қорғап-қоршап жүреді.

40. Христиан әлемі сол елдің үстінен жақсы белгілер көреді де араласа бастайды, жақындап достасуды мақсат етеді.

41. Сол кезеңдерде “Арман қала” деген қала қалыптасады. Бұрынғы атақты
ғалымдардың бәрі сол қала туралы ишаралар жасап кеткен. Мысалы, әл-Фарабидің “Қайрымды қала тұрғындары” атты трактатының негізінде осы идея жатыр. («Арман қала» деп Астананы меңзеп тұр ау?)

42. Ол қалада (мемлекетте) дін және ұлт мәселесі жан-жақты шешілген.

43. Алғашқы сапарын Түркия еліне бастайды.

44. Түркиядан қасиетті аманаттарды алуға әрекет қылады, Түрік өкіметі бұған қарсы шығады.

45. Аспаннан арнайы “қол” келіп, әзіреті Мәдінің шын Мәді екенін дәлелдеп,
анықтап береді.

46. Өкімет сол қолдың шешіміне тоқтап, аманаттарды алуға рұқсат етеді,
аманаттар алынады.

47. Олар жаяу-жалпы Меккеге барады.

48. Жолда Мұса пайғамбардың мұғжизасы қайталанады, яғни бір теңіз екіге жарылып жол береді.

49. Меккеге барып құлшылық жасайды.

50. Туы қара. (29-пунктте туы көк еді, енді қара болды!!! Бірдеме түсініп отырсыз ба?)

51. Киімдері қара болады.

52. Ақиқатты жариялай бастайды.

53. Сириядағы қырық шілтен мен пайғамбар әулеттері оларға барып қосылады.

54. Одан кейін Ирактағы әулие-жақсылар да оларға қосылады.

55. Одан кейін жер жүзіндегі бүкіл әулиелер олармен бірігеді.

56. Көпшілік бірге Меккеге қайта барады.

57. Ақиқатты жариялайды.

58. Бүкіл әлемге жақсылық сол жерден тарайды.

59. Әзіреті Мәді өзін жариялағаннан кейін 7, 8 не 9 жыл өмір сүреді, одан кейін
қайтыс болады. (Айтқасын нақты айту керек қой. 7 ма, 9 ба? J)

60. Жұмысын Иса (ғ.с) пайғамбар жалғастыра береді. Тағысын тағы…

Зерттеушілердің түйінді ойына қарағанда әзіреті Мәдінің ілімі осы жобамен
дамиды, ал жария болуы 2008 – 2013 жылдың аралығында одан әрі ұзмайды деп болжанады.

Ескерту: жоғарыдағы мәліметтер тек әһлі сүннет уал жамағат көзқарасы бойынша зерттелген деректерден алынды. Оның үстіне Әзіреті Мәді туралы түсінік тек шиғаларға ғана тән мәселе емес екенін адамзаттың баршасы біліп жүргені абзал. Барша адамзат үшін Әзіреті Мәдінің шығуы құтты болсын!!!

 ДЕРЕККӨЗДЕР:

Кез келген іздеу программасына кіріп жазыңыз:

Мәді

Мәди

Хз. Махди

Хз. Мехди

Hz. Mehdi

Hz. Mahdi

………………………………………………………………………………………………………………

Бұл жазба көп жерде бар. Талай форумда талқыға да түскен. (Мысалы, http://www.chicago.ru/cgi-bin/forum/forum.cgi?f=025&t=qjc,  http://www.kazakh.ru/talk/mmess.phtml?idt=66879) Парақшадан Мәдінің жәрдемшісі деп отырғандары Исматулла екенін жорамалдауға болады.  Әсілі, әһлі сүннет уәл жамағат көзқарсы бойынша, Мәді мәселесіне тереңдемейміз. Оның келетін туралы хабарлар бар, бірақ жалпылай. Қашан келеді, қалай келеді – ол Қияметтің мерізімі секілді беймәлім дүние. Ақыреттің
белгілерін де біз тек хадистер арқылы ғана білеміз. Алладан уахи алатын пайғамбар болмаса, өзге бірде-бір пенде ондай ғайып хабарларды біле алмақ емес. Зерттеп те, жобалап та. Ендеше, ақыреттің алдында келетін Мәді туралы
ақпараттар қайдан шықты? Анау жылдарды кім тапты? Ол арасы да түсініксіз. Осы жұмбақтың өзін кейіпкердің өзіне қойдық. «Сізді шәкірттеріңіз Мәдінің
жәрдемшісі деп атап жүр?» Шамданыңқырап қалды. «Маһдиде не шаруаң бар? Басқа істерің бітіп, сол қалды ма? Құдайдың құдіреті шексіз, осылардың ызасына Маһди әлейһиссәләмнің жәрдемшісі қып жіберсе қане?» Фильмдегі медресе түлектерінің оны Маһди деп сенімді түрде айтып отырғанан естідік. Өзінің, ұлының, Нарынбай Разбекқажыұлының, Әлия Әшірқұлованың (Алматыдағы медресе орналасқан үйдің, «Іңкәр» кафесінің қожайыны), Ибрагим Кентанның көліктерінің нөмірі 313 екенін көрдік. Жоғарыдағы жазбаны мұқият оқысаңыз, бұл сенімнің шиғаларға тән екені айтылып қалады. Мәді идеясының төңкерістің қаупін айтпағанның өзінде, шиға қайда, қазақтың діні қайда? Жұрт айтып жүрген Исматулланың далалық исламы осы ма? Яссауидың жолы шиғалармен жақын ба еді?

Яссауи дегеннен шығады. «Біздің ұстазымыз Әзіреті Сұлтан Ахмад Яссауи Қадрия құтып болған. Мекке мен Мәдинені билеген». Бұл деректі ешбір жерден естімеген екенбіз. Енді осыған сенбейміз десек, Яссауи бабамызға тіл тигізген боламыз ба? Яссауиді мойындау үшін міндетті түрде осы аңызға илану керек пе? Мұны Яссауи силсаласын жалғастырушысы ретінде өз дәрежесін көтере түсу үшін қолданған тәсіл деп те түсінуге болады ғой.

Исматулла уағыздарында жиі қайталанатын екі сөз бар. «Осы жол – Құдайдың сендерге берген нығметі». Жиі-жиі жиылғандардың есіне салып тұрады. Аналар жылап жібереді. Осы жол деп отырғаны – жалпы ислам емес, өз жолы. Екінші бір сөзі: «Құран – бөтелке. Оны маманы ашпаса, ешкім аша алмайды». Маманы – өзі. Менен басқа ешкімге құлақ аспаңдар деген тұспал сияқты. Рас, Құранның тәпсірмен ғана ұғынықты болатын күрделі тұстары бар. Дегенмен, жалпы адамзатқа түсірілген шамшырақтың жұрттың бәріне ұғынықты аяттарын қайда қоямыз?

Исматулла әдетте алқа зікірдің алдында, арасында уағыз айтады. Уағызының «әсері» соншалық, ол сөз бастамай жатып-ақ отырғандай жылай бастайды. Кейбіреулері жын соққан адамша селкілдеп ала жөнеледі. «Ойланыңдар, қарындас бауырларым! Осы жол – Құдайдың сендерге берген нығметі». Қарапайым-ақ сөздер. Әлде дауысының қуаты, әлде өзге бір себептері бар ма, отырғандар көз жастарын тегі тия алмайды.

Айта кететін бір мәселе – дін Аллаға шақырады. Адамға шақырмайды.  Әбдулуахабқа, Саид Нұрсиге, Яссауиге, Гүленге, Абайға, Әбсаттарға, Исматуллаға шақырмайды. Шақырса, уахабшы, нұршы, исматуллашы болады. Сондықтан, Исматулланың жолы деп оған арнайы ат беріп, қазақты жарылқауға келген деп әспеттеп, қауіпке көз жұма қараған жөн болмас.

«Ақиқаттың»ақыры

дауға ұласары о бастан-ақ белгілі болған. Себебі, әркім өзінің танығанын ғана ақиқат деп біледі және әркім өзінің ақиқатын жан салып қорғайды. Сондықтан соңғы уақытта ақпа-рат кеңістігін қаптаған, мақала-сы бар, комен-тарийі бар, қалың пікірлер легін қалыпты құбылыс деп бағамдауға болады. Мыңдаған адамның миына кіріп алған идеологияға қарсы сөз айту, оны жоққа шығару сөзсіз осындай қарсылыққа ұшырауы тиіс.

Алайда, сол пікірлердің дені тақырыпқа қатыссыз қарсылықтардан, дәлел-дәйексіз айыптаулардан құралып жатса ше?

Рас, ғаламтор бетіне қайызғақтай қаптаған «комменттерге» назар салсаңыз, дені, дені емес бәрі «Хабарды» қаралаған, «Ақиқаттың» кейіпкерлерін ақтаған пікірлер. Оқи беріп жалығасың. Жалығып қана қоймайсың, 300-400 кісінің «шаруасын» өздері «тындырып», жер-көктің бәрі Исматулланың жақтастары екен дегізердей жаһанторды шулатып жатқан бас аяғы 5-6 адам екенін аңғарасың. Ол әрекеттері сәтсіз де емес. Осы күні күллі Қазақстан «сопы», «уахаб» боп екі топқа бөлініп алып қырқысып жатқандай әсер қалдырады. «Сопылар» көп екен. Жетпіс жеті атамыздан тартып, осы күнге дейінгі қазақтардың бәрі зікірді қолдайды екен. Оларды құптамаған адам «уахаб» деп аталады-мыс. Күллі жұрт Исматулланың аузына қарап отырғанда әлгі ақымақтар ел ішіне іріткі сап бітіпті. «Хабар» да сол бүлікшілердің қатарында көрінеді. Интернетке кірсеңіз, осындай ой түйіп шығасыз. Сол ойдың бәрін қалыптастырып отырған сол баяғы 5-6 адам. Қатыссыз қарсылықтар мен дәйексіз айыптаулар дегенімізді түсініп отырған боларсыз. «Авторы неге айтылмайды?» «Неге анау сөйлемейді?» «Осы күнге дейін неге үндемеген?» «Тапсырысты берген кім?»… деген сықпыттағы лағулар. Бір қарағанда орынды сауалдар секілді, бірақ лағу. Тақырыптан шығып, назарды бөлу. Әйтпегенде, авторды айтса, қайте қояйын дейді? ҚМДБ сөйлесе, Исматулланы қорғап алатын ба еді? Тапсырыс болған болмағанында тұрған не тұр? Иә, тапсырыспен жасалды десе, фильмде айтылған фактілердің салмағы кеміп қала ма? Айтпақшы, кейбір кісілер айтпаған сөзді айтқызып, «Хабардың» өзіне шабуыл жасапты.  Иассауиді» қараладыңдар дейді. Бірақ Қожа Ахмет бабамыз жайлы айтқан (егер айтылған болса) бірде-бір цитата келтірмейді.

Қысқасы, «Хабар» айтқан «Ақиқатқа» қарсылық көп болғанмен, жарымжан пікірлер ақиқатқа тосқауыл қоя алмады. Мен өзім де «Хабар» арнасының журналисі ретінде фильм дайындау барысында куә болған кейбір нәрселерді айта кеткенді жөн санап отырмын.

Алдымен Исматулла Әбдіғаппардың жеке тұлғасына қатысты айтайық. Өзінің айтуынша, 1944 жылы туылған. Әкесінің аты – Әбділәли. Әбдіғаппар – атасының есімі болса керек. Маймақ ишанның шөбересімін деуден танбайды. Сол дерекке сүйенсек, Әбдіғаппардың әкесі – Маймақ.

Ата-текке текке тоқталып отырған жоқпыз. Исматуллаға қатысты деректерде оның аты бірнеше текпен аталады. Мәселен, 1999 жылы Пәкістанға депортацияланған кезде оқылған сот үкімінен құжаттағы аты-жөні Муллабай Асматулла Абдулхабар болғанын көреміз. Көп ұзамай Қазақстанға қайтып келген Исматулла 2002 жылы біздің елдің төлқұжат алады. Ондағы ныспысы – Абдугаппар Исматулла (әкесінің аты көрсетілмеген). Ал қалың бұқара бұл кісінің жоғарыда аталған фамилияларын біле бермейді. Мақсұм деген атпен таниды. «Құран сырларының әліппесі», «Жария зікірдің дәлелі» аталатын екі кітабында солай көрсетілген.

Мақсұм – пайғамбарларға айтылатын сипат. Күнәдан сақтаулы деген мағынаны береді. Алланың адамдарға жіберілген елшілері күнә жасамайды. Ал өзге бірде-бір пенде мұндай мәртебеге ие емес. Мақсұм – баста айттық, рухани көсемнің әкесінің де, атасының да, арғы атасының да, бабасының да, руының да аты емес. Саналы түрде өзіне теліп алған ныспысы. Осы есімнің өзінен-ақ діни көсемнің өз «менін» бірінші кезекке қоятынын аңғаруға болады.

Есім-сой тақырыбын түрте берсек, ар жағынан «тақсыр» деген қаратпа сөздің, яки қосарлы айқындауыштың шыға келері сөзсіз. Ежелден-ақ бағыныштыдан билеушіге бағытталатын бұл сөздің мағынасы құрметтен гөрі құлдық ұруға жақын екенін сөз ұғатын кез-келген адам біледі. Бұл пікірімізді тырнақ астынан кір іздеу емес, «ол бір өзімен-өзі жүрген қара шал ғой», «қазақтың қарапайым ақсақалы ғой» деген ақталуларға келіспейтініміздің белгісі деп қабылдаңыз. Исматулланың маңында жүрген бірде-бір адам оны ақсақал, ата, аға, Смеке деп атамайды. Тақсыр дейді. Бітті. Ал фильмде медресе аспазының аузымен айтылған «қол қусырып кіреміз, қолынан сүйіп құрмет көрсетеміз, сосын артымызды бермей, «задний ходпен» қайтып шығып кетеміз» деген «естеліктен» мұндай әрекеттің шын ықылас-ниетпен істелген сый-құрметтен гөрі қалыптасқан ритуалға жақын екенін аңғару қиын емес.

Ары қарай кеттік. Асылы, аты-жөн мен атақ-даңқтың ар жақ, бер жағынан-ақ көп нәрсе таратуға болады. Соның бірі Исматулланы мүридтерінің әулие деп тануы. Әулие – Алланың досы деген сөз. Мүридтердің көбі оның әулие екеніне және кереметтер жасай алатынына сенеді. Шексіз құрметтің бір ұшы осы сенімге кеп тіреледі десек, қателеспеспіз. Ауғанстанда жүргенде жайнамазымен снаряд тоқтатып, бір топ әскерді аман алып қалған ерлігін «Ақиқат» арқылы естіп білдік. Фильмге енбей қалған тағы бір «дерек», талдықорғандық мүрид Алмас Исақовтың айтуынша, әулиеліктің ең төменгі дәрежесіндегі адам секундына 300 мың шақырым жылдамдықпен ұша алатын көрінеді. Мұндай әңгімелерді олар ойдан шығарды ма? Ойдан шығармаса, кім айтты? Айтпақшы, маңғыстаулық Ибрагим Кентанның айтқан сөзі ше? Көлік ішінде әңгімелесіп келе жатып қызды-қыздымен «ол кісінің камерасына құлып тұрмай жатыр, ішінде жүзім өсіп тұр, әулиелерге періштелер қызмет етеді» деп соғып жіберді. Соғып жіберді дейтініміз, кейін сұқбат кезінде осы сөзін камераға айтпай біраз бұлғақтағаны бар. Ол мейлі дейміз ғой. Ол әңгімелерге сеніп те қалуымыз ықтимал еді ғой, осыны сауал етіп тақсырдың өзіне қоймағанда. «Сізді әулие деп айтады?» деген сұрағымызға «мен әулиелердің басқан ізіне татымаймын» деген жауап алдық. Ал «камераңызда жүзім өсіп тұрған көрінеді» деген сауалға келгенде сұқбат берушіміз ал кеп туласын. «Соны да сөз деп айтып тұрсың ба?» деп өзімізге түсініксіз шабуыл жасады. Дегенмен, ол шабуыл нәтижелі болды. Со күйі жүзімнің өскен өспегенін біле алмадық. Сұқбат тоқтатылды. Ал құлыптың жайын күзетшілерден сұрап білдік. Ашылмапты. Мұны қалай түсінеміз? Исматулланың әулие екенін өзі білмейді, бірақ шәкірттері біледі деп пе? Шәкірттерге оның әулие екенін кім айтыпты? Әулиенің басқан ізіне татымаса, неге медреседегілерге мені әулие деп айтпаңдар деп ескерту жасамаған?

Медреседе зәбір көргендердің бірі кейбір адамдардың Исматулланың қарғысынан қорқатынын айтып қалды. Расында, тәуір қарғайды екен. Онысын «пайғамбарлар да қарғаған» деп ақтайды. Ислам тарихында бізге мәлім мынадай бір әңгіме бар. Мұхаммед пайғамбар (с.ғ.с.) пайғамбарлықтың алғашқы жылдарының бірінде, мұның дінін адамдар қабылдамай, түсінбей жатқан уақытта Мекке маңындағы екі таудың арасында орналасқан Тайф деген қалаға барады. Мұны таныған жұрт оны таспен атып қуалайды. Денесі жарақаттанып, кебісі қанға толып, әрең қашып құтылған Алла Елшісіне Жебрейіл періште келіп, қаласа, екі тауды қысып, қаланы жоқ етіп жіберемін деген мағынадағы Алланың сәлемін жеткізеді. Сонда пайғамбарымыз (с.ғ.с.) олардың білместікпен істеп жатқандарын айтып, күнәларының кешірілуін тілеп дұға қылып, жаратқанға жалбарынады. Демек, сүннет бойынша мұсылман көркем мінезді болуы тиіс. Дін адамы тіпті де. Ал «Құдай төбелерінен ойсын!», «Маған тиіскен адамның ешқайсысы оңған емес!» деген сөздер кім-кімге болсын жағымсыз әсер ететіні анық. «Мені қолда, мені қолдамасаң, бәлеге ұшырайсың» ұстанымы «дінге шақыру – кімге шақыру?» деген сауалға сұранып тұрғандай ой қалдырады екен.

Атын атамай-ақ қоюды құп көрген бір дінтанушы өзінің біраз уақыт бұрын Исматулламен езіккенін әңгімелеп берді. Көсемнің көзқарасын қолдай қоймаған әлгі дінтанушы «жеті ұрпағың оңбайды» деген әйгілі қарғысты естіпті. «Шариғат бойынша, әкесінің күнәсін баласы арқаламайды» деп уәж айтқан бұған «бір жылдан соң өлесің» деп «диагноз» да қойып беріпті. Одан бері 3-4 жыл өтті, ағамыз арамызда жүр.

Айтпақшы, 7 емес, 77 ұрпаққа қатысты шартты қарғысты бұл пақырыңыз да естіп қалды. Ибрагим Кентаннан. Шартты болатын себебі, фильмді «дұрыстап» жасауымыз керек екен. Шарт сондай. Әйтпесе, 77 ұрпақ қарғысқа ұшырайды-мыс. Алла сақтасын!

(жалғасы бар)  

«Жыным келеді». Патиктің баяғыда жазған осы бір жазбасы маған қатты ұнайды. Өйткені, айналамда менің де жыным келетін нәрселер өте көп. Соның бірі – қазақша біле тұра, түсіне тұра, сөйлей тұра, банкоматта орыс тілін таңдайтын адамдар.

          Шын айтам, сондай адамдарға жыным келеді. Білмеймін неге екенін. Қазақша таңдау қиын болса бір сәрі, қазақша аудармалар түсініксіз болса бір сәрі. Тізімде бірінші. «Билайнның» билбордтарындағыдай қазақшасы сұрқай әріппен жазылып, көмескіленіп, көрінбей тұрған жоқ. Бадырайып-ақ тұр. «PIN енгізіңіз», «алуға болатын сома», «қолма-қол ақша беру» деген сөздерді ауылдағы 3 жасар інім Сикош та түсінеді ғой.

         Айналып келгенде, сол банкоматтың тіліне тіреліп қалған түк те жоқ. Керек десеңіз, ағылшыншасы мен орысшасын алып тастап, тек қазақшасын қалдырса да, мемлекеттік тілдің мәртебесі өсіп кетейін деп тұрған жоқ. Мәселе, менің әлгіндей адамдарға жыным келетінінде. Өзің қазақсың, қазақша білесің, сөйте тұра бірінші тұрған қазақшаны емес, екінші тұрған орысшаны таңдайсың. Бұл – адам санасындағы өзі байқамайтын кілтипан. Рухани марғаулықтың көзге көрінбес синдромы. Бірақ сол синдром ертең үлкен таңдау жасайтын сәт туа қалса, үйренген жағына тартып кетуі әбден мүмкін.

         Ал сіз қай тілді таңдайсыз?

       «Әлди-әлди» күйеуінен келген смс-терді тізіп қойыпты. Ол пост маған да ой салды. Мен неге жұбайыма жазған хабарламаларымды таңдап-таңдап салып қоймаймын деп ойладым. Ойладым да, «исходящийді» бір аралап шықтым. Сондағы қолға іліккендері мынау. Айтпақшы, ескерту: бұл смс хабарламалар. Өлең емес. Өлең оқимсын деген тәбетпен бастап, тоймай қалсаңыздар, өзде- ріңізден көріңіздер. Мен ескерттім.

Қыста екі апталық іс-сапарға кеттім. Сонда жазылған «сообщениелер»:

*  *  *

Сезімге толып дір еткен,

Қуаныш құшып, мұң өпкен.

Сағынам сені сәт сайын

Өзіңдеп соққан жүрекпен.

Күн болып аршы көгімнен

Күлкімді қарға көмілген.

Күтемін соны, көріктім,

Кеберсіп қалған көңілмен.

Сыңардай екем саған мен.

Табылмас оған табанда ем –

Сағынам сені, сұлуым,

Сарғайып кеткен санаммен… 

*  *  *

Түн ауған шақ. Ұйқы ұрлаған арна жыр.

Мұңайған сәт. Тылсым ойға түстім бе?

Сен алаңсыз ұйықтап жатсың дәл қазір

Сен деп соққан жүрегімнің үстінде.

         *   *   *

         Сол сапарға аттанып бара жатқанда асығып жүріп, неке сақинамды үйге қалдырып кетіппін. Осы арда бір әңгіме есіме түсіп тұрғаны. «Күйеуі сыртқы шығып бара жатыр. Әйелі: – Неке жүзігіңді неге тақпайсың? Күйеуі таңданған түрмен: – Осындай ыстықта ма? ». Бірақ біздің арамызда ондай әңгіме болған жоқ. Тек мен мына смс-ті жазып жібердім.

Қайырлы таң! Өкпелеме, Айкөшім!

Қуанышым сен ғанасың қызықтар.

Саусақтағы сақинаны қайтесің?

Жүрегімде өзің салған жүзік бар?

         *   *   *

         Ал мына хат жолда жазылды. Ырғағын таппаса, буын саны кем секілді көрінуі мүмкін. Сол үшін мүмкін болса, әнін Қалдыбек көке жазған (мәтінін кім жазғанын білмедім), Тұңғышбай аға орындайтын «Кешіккен махаббат» әннің («Мәңгілік махаббатым өзің шығарсың, Мезгілінен кешігіп жолыққан маған» деп келетін) ырғағына салып оқыңыздар. Әніне қосу шарт емес, тек бунақтың орны мен үзілістерді анықтау үшін айтып жатырмын. Қуып кеттім ба? J

Кейде осылай амалсыз жортам, ақылдым,

Деміңді бас, шаршатсам ырбаңдай беріп.

Астана мен Алматы: ортада тұрмын

Арасында екі оттың тұрғандай болып.

Жұмысыма өзімнің жоспарым дәл кеп,

Араламақ екі апта ел ішін бала.

Алматыға асығам достарым бар деп.

Астананы қимаймын сен үшін ғана.  

         *   *   *

         Мына соңғы түйенің іс-сапарға қатысы жоқ. Бұл смс қазір қалтафонымда да жоқ. Үйленбей тұрған кезде жазылған. Жатқа білетін болғасын, «по блату» осы тізімге еніп кетті. (Соңғы жолға қарап, сүйген жары істі болған екен деп ойлап қалмассыздар. Мамандығы сондай )

Қалам қанық, қағаз да аппақ, үстел де ақ,

Ойым бейне ай сәулесі түскен бақ.

Сені ойлаймын мәтін жазып отырып,

Сені ойлаймын айтып тұрып стенд-ап.

Синхронның қояр шақта сауалын,

Төзімімнң таусардай боп тауанын,

Сен есімнен кетпей тұрып аласың

Әлгі адамның естірде де жауабын.

Өкпелеме, ой-сәуле деп ат қойсам,

Бойға сәуле таратады тәтті ой сан.

Бақыттымын, сен де мені есіңе

Сотта отырып сәтке ғана ап қойсаң.

Әсілі, Ислам ғұламаларының бәрі Құранның мәхлуқ (мақлұқ), яғни, жаратылған зат емес, Алланың сөзі екенін бірауыздан мақұлдайды. Ежелден солай. Бірақ, тарихта адасқан кейбір топтар «Құран жаратылған» деген идеяны бекем ұстанып ап, өзіне қарсы шыққандарды атып, асып, қамап, үлкен бір бүліктің бастауына айналды. Мәселен, сол топқа кіріп кеткен
патшадан зәбір көрген ғалымдардың бірі – атақты имам Ахмад.

Әбу Ханифаның заманында бұл тақырып ел арасында аса «актуальды» болмаса керек. Бір күні оған бір екі адам келіп төрелік сұрапты. Бірі Құран жаратылған десе, екіншісі жаратылмаған дейтін көрінеді. Қызылкеңірдек болған екеуге ғұлама: «сенікі де дұрыс емес, сенікі де дұрыс емес» деп кесм айтыпты. Шәкірттер аң-таң. «Әбеке-ау, жаратылған дегендікі дұрыс емес, жартылмаған деп жөн айтып тұрған жігітті неге терістейсіз?» Сонда Әбу Ханифа: «Елдің есінде жоқ тақырыпты қозғап, бүлік тудырып жүрген адамдарға оданбасқа не айтуға болады» деген кейіпте жауап қатқан екен.

Енді орыстарша айтсақ, өз отарымызға келейік.

«Ассалаумағалейкумнен» саналы түрде бас тарқан ағайынды көрдік. Бұл амандасу түрі қазақша емес екен. Арабтың сөзі көрінеді. Сондықтан «армысың!», «қалайсың?», «сәлем» деп қазақтың өз тілінде амандасуымыз керек. Қандай ақылдылық! (Елестетіңізші, Сүйіндік Құнанбай отырған үйдің есігін шалқалай ашып, ішке енді де, қолын кеудесіне қойып «Қалайсың» деп амандасты. Құнанбай да іле «жақсы, өзің қалайсың» деп жауап қатты. )

Бәріміздің де атымыз азан шақырып қойылды. Біздің әкелеріміздің де, әкелерміздің әкелерінің әкелерінің есімдері де азанмен бірге құлақтарына айтылды. Және ол азанды қазақша шақырған да ешкім жоқ. Бір қызығы, азанымыз арабша екен деп араб боп кеткен тағы ешкім жоқ. Неге арабша шақырамыз деп тулаған адамдар да болмаған секілді (VIII-IX ғасырларға
дейінгі ат қою рәсімінің қандай болғанын білмейді екенмін).

Бәріміз де үйленгенде неке қидық. Өзіміз де шата емеспіз, құдайға шүкір. Некелі жұптың жемісіміз. Яғни, Алланың рұқсатымен дүниеге келгенбіз. Атамыздың атасының атасы да неке қиған үй болғанда. Одан арғысын білмеймін. Неке деген не сөз деп тулаған бірі болмаған сияқты. Қазақылықты да ұмытпаған, «никаһ» дегенді өзіне икемдеп «неке» деп атаған. Мен қазақпын, неке қиып, арабтың салтын істемеймін демепті. Арабтікі емес, Алланікі екенін бірден ұққан болу керек.

Қазақ өлген туысын өртемейді. Суғ ағызбайды. Құзғынға тамақ етпейді. Арулап қара жердің қойнына тапсырады. Арабтар сөйткендіктен емес, мұсылман баласының мойнындағы парыз болғандықтан. Соған бола бірақ бір- бірін араб болып кеттің деп айыптамаған-ау, сірә. Әйтпегенде, ата-бабамыздың жартысы – жер астында, жартысы су түбінде жатар еді. Ауаға түтін болып тарап кетуіде мүмкн еді кейбірінің. Құдай сақтағанда, тұтас қазақ мұсылмандықтың арқанынан берік ұстанып қалған екен.

Айтпақшы, жаназаны қазақша оқыған молда көрмедім. Сонда осыған дейін қазақ даласынан бірде-бір ұлтшыл шықпаған ба? Ахаңдарды айтам да, “Әлхамдулиллаһ, алты миллион болдық» деген мақаласындағы арабша сөзі үшін ол кісіні де дәстүрді сыйламайды деп айтыптаймыз ба? Айыптамаймыз, өткені дін, Алла, оған мадақ айту, құлшылық қылу – жалғыз арабтікі емес.

Арабтан артық та емеспіз, кем де емеспіз. Пайғамбар (с.ғ.с.) солай деген. «Арабтың өзге адамнан артықшылығы жоқ, өзге адамның арабтан артықшылығы жоқ. Сендердің артықтарың – тақуаларың» (хадисті сөзбе-сөз жатқа білмеймін, мағынасын айтып отырмын).

Демек, араб болуға асығып жүрген ешкім жоқ. Қазақтықтан қашып жүрген де ешкім жоқ. «Бірінші мұсылман, екінші қазақсың ба, әлде әуелі қазақ сосын мұсылмансың ба» деген әңгіме, тура Әбу Ханифаға келген екі жігіттің таласы секілді пайдасы жоқ, тек іріткі тудыратын тәсіл ғана.

Пост скриптум. Түрлі-түрлі адам бар. Бірі дінді қиынсынады. Сосын ұлттық тұрғыда қараған боп, міндеттерден  басын алып қашады. Сосын дін ұстанғанды жамандайды. Дәстүр мен дінді қайшы қояды. Өзінің мұсылманшылықтағы кемшілігін жасырып жабу үшін қазақ мұсылман боп қатырмаған деген сөз таратады. Айналып келгенде өзіне де, өзгеге де зияны тиеді.

Екінші бірі дінге бет бұрады. Ақылы аздау болса, айналасынан кемшілік іздей бастайды. Өзінен басқаның бәрі күнаһар секілді көрінеді.  Асырып жібереді. Сөйтеді де, қазақ тұрмысына кейіннен қосылған кемшіліктерді ата-бабасына телиді. Түбі ол да қазақ «қатырып дін ұстанбаған» деген шешім шығарады. Айналасының бәрін терістей бастайды.

Интернетші қауым! Екеуіне де қосылмайықшы. Әуелі өзімізді түзейік. Дінге де, ұлтқа да тіл тигізбейік. Әрине, менікі жалаң ұран шығар, бірақ өзіміздің комменттерімізбен, жаһанға жариялауға болмайтын көзқарастарымызбен бүлікке құрал болып жатқанымызды бір сәт болса да ойлап қояйық.

Со жарықтықтарға не көрінді? Не бастарына күн туды? Араларынан өз жолын қазақылықтан іздеген неге бір жібі түзу әнші шықпады?

Қысқасы, неден бастарымды білмей лағып отырмын. Өйткені тақырыпты қозғардай нақты бір «информационный повод» жоқ. «Суперстарлықтарға» қарадай жыным келетін болған соң, жазып құтылайын дегенім-дағы.

Біз 11 оқып жүргенде шықты сол бағдарлама. Ойбай Алмас Кишкинбаев (Кішкенбаев), Мак(қ)пал Исабекова, Асем Жикитаева, Айкын Тулепбергеновтер (Төлепберген) жұлдыз болды. Одан кейінгі жылы Кайрат Тунтеков, сосын Капкарашка (әлде керсінше ме?), әйтеу бірінен соң бірі
жарқырап жатты. Жеңгені де, жеңілені де танымал болды. Қазақ қана емес, кәріс, неміс, ұйғыр, өзбекке дейін қарық болды. Өзім бір құйрық басып отырып көрген емеспін, бірақ «Алмас кезінде терме айтқан екен, Мақпал орысшаны осында кеп үйреніпті, Айқынның әкесі жазушы екен» деген секілді әңгімелерді құрғыр құлақ шалатын.

Солардың барлығы дерлік танымал әнші болды. Ауылдан шыққан қарпайым қазақтар шетел сахнасында ән салса, тақым қысқаннан басқа не жамандық ойлаймыз. Бірақ кейде, баста айтқандай, қарадай жының келеді екен. Неге дейсіз ғой.

Өз басым қазақ эстрадасы және қазақстан эстрадасы деген ұғымдардың (біреулер ондай жоқ деп сынап жатса да) бар екеніне келісемін. Менің ұғымымда, қазақ эстрадасының әншілері, мәселен, «Ән мен әншіге», «Сағынышқа», «Шәмші әндерінің кешіне» шақырылатын әншілер. Әрине,
ол концерттерге біріншіден қазақы бояуы бар әншілер шақырылады. Сол кешке келетін көрермендер ұнататын әншілер шақырылады және ондай кештерді менсінетін әншілер шақырылады. Ал қазақстан эстрадасының өкілдері – мықты продюсерлері бар, мықты прическалары, мықты киімдері және мықты клиптері бар (өздері солай ойлайды) және сол мықтылардың жолында кез-келген принципін құрбан етіп жібере алатын әншілер. Шамамен алғанда, әрине.

Маған бірінші топ жақын. Мейлі олардың клип жоқ болсын, мейлі костюмдері онша емес болсын, мейлі… тіпті жарайды дауыстары жоқ болсын, мен соларды тыңдаймын. Өлді дегенде, сұқбатты қазақша беретіндері үшін тыңдаймын. Мәтінді түсінетіндері үшін тыңдаймын.

       Екіншісін, неге тыңдауым керек? «Алматыда ән айтқаннан Москвада ән айтқан күшті» дегені үшін бе? Өзі қысқа шашты полбокс қылып алдырған бұрынғы Әсем, қазіргі Айлан үшін бе? Қазақша сұқбат бермей қойған жаркенттік Мақпал үшін бе (айтпақшы, сол журналист – менің әріптесім)? Түптеп келгенде, бұлардың аналардан артық түгі де жоқ. Жарнамасы мықты. Шоу-бизнесті осылар ұстап тұрғандай шіренетіні содан. Ағылшынша айтсаң айт, бірақ ешкім сенімен еш жерін сүртпейді, ағылшынша айтатын миллион адам бар. Орысша айтсаң айт, бірақ саған қарап отырған Мәскеу жоқ. Қазақстандағы орысшалыс-тардың өзі орысша тыңдағысы келсе, сені емес, Димасын, Филипін, … тағы қандай әншілері бар еді өзі, соларды тыңдайды.

Деймін-ау, суперстарға қатысқандардың бәрі неге туған еліне жақпайтын дүбәра жолды таңдады? Айқынға іш жылушы еді, ол да бері қарай баспай-ақ қойды. Кілең бір коммерциялық әндер. Алмас неге ара-тұра болса да, қарапайым бір ән жаздырып қоймайды? Шыңғырған, ұлыған, оған бұратылып билеген биі қосылып, алысқа лаққан «туындылардан» эстетикалық ләззат алатын адамдар шнымен бар болғаны ғой, иә, сонда? Талғамға талас жоқ деңіз, өшем.

Сонда «Суперістар» не тәлім берген? Шынымен күшіктерінен талаған ба?

ПЫСЫ: Осылай жазып, жазып кеп, кенет ойыма Нұржан түсті. «Келші жаныма, әлдеқайда ұшпай, келші, бағым…» Осы әнімен ол әйтеуір балансты ұстап тұр екен.

Саясат эфирінен өткен соңғы уақиғалар сол біздің эффектке қатты ұқсап кетті. Ылдым-жылдым. Тез-тез. Көз ілеспейді. Инаугурацияны енді көріп, “уһ”-тің “у”-інің жартысын енді айтып бола бергенде, Бас уәзірді тағайындау да бүгін өтеді деген ақпарат келіп жетті. _

Болар істің тез болғаны жақсы. Бірақ маған обал болды. Сайлаудан соңғы болатын саяси өзгерістер туралы жасаған (жаңа ғана жасап болған) сюжетім шықпай қалатын түрі бар. Қазір кешкі төртте Үкіметбасы тағайындалса, ауыс-түйіс орын алса, менің ол болжамсымақтарымның құны көк тиыннан да арзандап кетпек. Енді не істеймін?

Әрине, ойымды блогқа жариялаймын.

Өткен жазбаларымның бірінде премьерліктен «примерно» үміткерлерді айтқан болатынмын. Солардың ішінде Әсет Исекешевтың бәсі жоғарырақ болып тұр. Әрі жас, әрі Президентке сүйкімді, әрі үдемелі индустрия-инновациялық бағдарламаны іске асыруға икемді. Жастардың ішінде Келімбетов те тасада жүрген “қазына”. Бірақ, Мәсімов өз орнында қалады.

Жазда Парламент сайлауы болуы мүмкін. Оны Премьер-министрдің «Парламентте оппозиция болу керек» деген мәлімдемесінен де, саяси кеңесшінің соңғы уақыттағы сұқбаттарынан да аңдауға болады. Референдум, сайлау туралы ақылды шешім жасап келе жатқан ақылды парламент тағы бір рет және соңғы рет ақылды шешім жасап, өзін-өзі таратып жіберуі кәдік. Жаңадан сайланған Парламенттен «Нұр Отаннан»  өзге бір-екі партияға орын берілуі мүмкін. Заң бойынша, жаңадан сайланған Парламент
алдына Үкіметке сенім туралы мәселе қойылатынын білесіздер. Міне, сол кезде Үкімет шындап қайта жасақталуы тиіс. Мәсімовтың отыра тұрады дейтінміз де содан.

Көреміз. Парламент секілді ақылды емеспіз. Естіген-сезгенімізді тықпалап долбар жасаған түріміз ғой. Ертен «Таразы» көруді ұмытпаңыз. Мүмкін материалымның тұқылы шығып та қалар. Тек, сауатсыздық танытсам, сөге жамандамассыздар…

Айтпақшы, коллаж “Жас Алаш” газетінің сайтынан (www.zhasalash.kz) алынды.